بهگزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، هشتم مارس، روز جهانی زن، در این روزهای پرالتهاب و سرنوشتساز تاریخ ایران عزیز، معنایی فراتر از یک مناسبت تقویمی پیدا کرده است. این روز میتواند یادآور نقش بزرگ و اثرگذار زنانی باشد که در لحظات حساس تاریخ، با صبر، شجاعت و ایستادگی خود مسیر آینده یک ملت را روشن میکنند. امروز نیز زنان ایران، همچون گذشته، در متن حوادث و در دل تاریخ ایستادهاند و با استقامت و ایمان خود، برگهای تازهای به دفتر افتخارات این سرزمین میافزایند.
در این روزها بسیاری از بانوان این سرزمین داغدار عزیزان خویشاند؛ مادرانی که فرزندان خود را از دست دادهاند، همسرانی که فقدان همراه زندگیشان را به دوش میکشند و خواهران و خانوادههایی که با غم از دست دادن عزیزانشان روبهرو شدهاند. بهویژه مادران شهدای مدرسه میناب و خانوادههایی که در جریان حملات وحشیانه رژیم صهیونسیتی و آمریکایی ، عزیزانشان را از دست دادهاند، نمونههایی از این اندوه بزرگاند. اما در میان این درد و داغ، آنچه بیش از هر چیز جلوهگر است، صلابت و استقامت زنانی است که با وجود اندوه عمیق، در برابر دشواریها سر خم نکردهاند و با قدرت و عزمی استوار در برابر دشمنان ایستادهاند. آنان با حضور در تجمعها، با شعارها، سخنان و قلمهای خود، شجاعانه و آگاهانه پیام ایستادگی و مقاومت را به گوش همگان رساندهاند.
امروز الگوی زنان ایران، بانوان بزرگی همچون حضرت فاطمه(س) و حضرت زینب(س) هستند؛ زنانی که در تاریخ اسلام نماد صبر، شجاعت، ایمان و استقامت بودهاند. زنان این سرزمین نیز با الهام از آن بزرگواران، درس ایستادگی در برابر سختیها را آموختهاند و نشان دادهاند که میتوان در اوج رنج و اندوه نیز با عزت و وقار بر مسیر حق پای فشرد.
جهان امروز شاهد زنانی است که با روحیهای مجاهدانه، با عشق به میهن و با باور به آرمانهای خود، در کنار مردم ایستادهاند. آنان نشان دادهاند که زن بودن تنها به جلوههای ظاهری و زیبایی محدود نمیشود؛ بلکه زن بودن یعنی توان ایستادن در لحظات سخت، یعنی ساختن آینده و ثبت نام خود در حافظه تاریخ، زنانی که با آگاهی و شجاعت، در مسیر درست تاریخ گام برمیدارند، همان کسانی هستند که آینده یک ملت را رقم میزنند.
نمونهای از این حضور آگاهانه را میتوان در تجمع بانوان تبریزی در شانزدهم اسفند مشاهده کرد؛ در روزی سرد از روزهای اسفند، اما با دلهایی سرشار از شور و غیرت، در آن روز، زنان با فرزندان خردسال، نوزادان در آغوش، دختران جوان و مادران سالخورده در کنار یکدیگر حضور یافتند تا صدای اعتراض و نفرت خود را از اسرائیل و آمریکا به گوش جهانیان برسانند و نشان دهند که زنان ایران در دفاع از عزت و استقلال کشورشان همواره پیشگام بودهاند.
اشکهای زنان ایران هنگام وداع با عزیزانشان نشانه ضعف نیست؛ بلکه نشانه عمق عشق، ایمان و قدرتی است که در دل آنان جریان دارد. این اشکها، اشکهای اندوهی همراه با استقامت است؛ اشکهایی که در کنار آن، ارادهای استوار برای ادامه راه و حفظ آرمانهای انقلاب اسلامی شکل میگیرد.
از این رو، هشتم مارس در چنین روزهایی تنها یک روز جهانی برای بزرگداشت زنان نیست؛ بلکه یادآور شجاعت، فداکاری و دلیری زنانی است که در لحظات حساس تاریخ، با صبر و ایمان خود ایستادهاند و نشان دادهاند که زنان میتوانند در کنار مردان و در مسیر ساختن تاریخ و پاسداری از عزت یک ملت نقشآفرین باشند.
انتهای پیام/