مهدی صفرزاده، کارشناس اجتماعی در گفتوگو با خبرنگار تسنیم در قزوین با اشاره به حضور گسترده مردم در خیابانها در روزهای اخیر که همزمان با تشدید جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه کشورمان شکل گرفته، اظهار کرد: این روزها و شبها، مردم ایران در خیابانها دارند حماسه میآفرینند؛ حمایت از کشور، انتقام خون شهدا و پشتیبانی از نیروهای مسلح، صحنههای بینظیر از همبستگی ملی را رقم زده است.
وی با طرح یک پرسش اساسی درباره نحوه انعکاس این روایت بزرگ به گوش دنیا، تأکید کرد: گاهی ما دچار یک اشتباه بزرگ میشویم؛ این اشتباه، این تصور است که کار تمام شده و رسانههای رسمی هستند که باید وارد میدان شوند. اینکه تلویزیون بیاید، خبرگزاریها عکس بگیرند و روایت کنند و ما خیالمان راحت باشد. اگر ما احساس تکلیف نکنیم و خودمان راوی این صحنهها نباشیم، رسانههای دشمن با تمام قدرت، روایت جعلی خودشان را جایگزین میکنند. همان طور که بارها و بارها این صحنه را در گذشته دیدهایم.
این کارشناس اجتماعی با تأکید بر تغییر ماهیت جهان رسانههای تشریح کرد: واقعیت این است که دنیا عوض شده است. امروز، دنیای سوشال مدیاست، دنیای رسانههای خُرد است. اگر ما فقط بنشینیم و بگوییم خبرنگارها روایت میکنند، یک خلأ بزرگ در آینده باقی میماند؛ یک جای خالی که هیچ کس آن را پر نمیکند، مگر اینکه امروز خودمان دست به کار شویم.
صفرزاده برای روشنتر شدن ابعاد این غفلت، به عقب برگشت و دوران دفاع مقدس را یادآور شد: هشت سال جنگ تحمیلی را به یاد بیاوریم. آن موقع خبری از دوربین موبایل نبود، شبکههای اجتماعی و پادکست در کار نبود. اما در آن دوران، این یک رزمنده و سرباز انقلاب بود که راوی فتح شد و امروز اسناد ماندگاری از آن روزها برای ما ساخت. فیلمها و صدای سید مرتضی آوینی، راوی آن روزهای فتح ماست. از سوی دیگر، وقتی رزمندهها برگشتند، شروع کردند به نوشتن کتاب، ثبت خاطرات و روایت کردن؛ هر کدام یک گوشه از آن حماسه را برای نسل بعد ثبت کردند. به خاطر همانهاست که امروز ما میدانیم در آن هشت سال دفاع مقدس، بر ملت ما چه گذشته است.
وی با اشاره به فرصتهای بینظیر امروز افزود: حالا ببینیم امروز چه فرصتهای ارزشمندی را از دست میدهیم اگر نجنبیم. امروز هر کدام از ما با یک گوشی در دستمان هستیم. میتوانیم فیلم بگیریم، صدا ضبط کنیم، عکس بگیریم، پادکست بسازیم. امروز هر کدام از ما میتوانیم راوی باشیم. نکته اینجاست: امروز ما همه رزمندهایم؛ نه فقط در میدان جنگ سخت، بلکه در میدان حضور، در میدان بعثت امت.
صفرزاده با جزئیات به عرصههای حضور مردم اشاره کرد و گفت: اگر در محلات دیدید مردم چگونه کنار هم ایستادند، اگر در صف نانوایی همبستگی را دیدید، اگر دیدید جمعی از بچههای نوجوان و جوان با پولهایی که از این و آن جمع کردهاند، دارند پرچم درست میکنند و به دست دیگران میدهند، اگر دیدید بچههای نوجوانی که در کنار پدرانشان که حافظ امنیت در خیابانهای شهر و روستا هستند، شب و روز نمیشناسند، اگر در خیابانها امید را دیدید، این روایت توست، این روایت من است، این روایت ماست.
وی با تأکید بر سادگی و تأثیرگذاری این اقدامات خاطرنشان کرد: چقدر خوب میشود اگر یاد بگیریم بنویسیم. همین عکس نوشتههای کوتاه، همین کلیپهای چند ثانیهای، همین پادکست های پنج دقیقهای. هر چیزی که ماندگار باشد، هر چیزی که بتواند امتداددهنده این فتوح و ظفر باشد. فکر کنید هر کدام از ما میتوانیم یک خُرده رسانه باشیم؛ یعنی خودمان تولیدکننده محتوا باشیم، یعنی یک کلیپ کوتاه میتواند روایت تکتک آدمهایی که آمدند در میدان را ثبت کند و روایت دروغ دشمن را بشکند. با یک پادکست ساده میتوانیم امید را به دل آدمهایی برسانیم که شاید در فضای مجازی فقط یأس میبینند.
این کارشناس اجتماعی، جنگ امروز را “جنگ روایتها” توصیف کرد و گفت: امروز جنگ، جنگ روایتها ست. دشمن دارد با هزاران صفحه و کانال، روایت خودش را در ذهن مردم میکارد. ما چی؟ اگر ساکت بنشینیم، میدان را خالی کردیم. اما اگر هر کدام از ما روایت خودمان را مستند کنیم، یک سنگر جدید درست کردهایم. امروز ما راویان این فتح بزرگیم. رسانههای رسمی کار خودشان را میکنند، اما آنها نمیتوانند جای تکتک ما را پر کنند. رسانه خُرد یعنی خود ما، یعنی صدای ما، یعنی نگاه ما.
صفرزاده در پایان با بیان اینکه آنچه ماندگار میشود، برای حفظ سرافرازی ایران، برای روزهای پیش رو، برای ساختن امید در جامعه و برای نمایش این حماسه بزرگ به تمام دنیا و نسلهای بعد ضروری است، تأکید کرد: باید و لازمه که هر کدام از ما سرباز این جنگ روایتها باشیم. هر کدام از ما میتوانیم یک گوشی داشته باشیم، میتوانیم یک محتوای خوب تولید کنیم و آن را پخش کنیم. امروز دنیای سوشال مدیا و دنیای روایت هاست. از این فتح و ظفر انشاءالله که روزهای خوب و بهتری را برای جامعه خودمان داشته باشیم و پیروزیهای بزرگی را به دست آوریم. به امید آن روز در کنار هم، با هم، برای سربلندی و سرافرازی ایران عزیزمان.
انتهای پیام/