به گزارش خبرگزاری مهر، در پی تحولات میدانی ناشی از جنگ تحمیلی سوم، این سازمان با استقرار ساختار فرماندهی منسجم مبتنی بر مرکز عملیات اضطراری (EOC) و بهکارگیری حداکثری ظرفیتهای انسانی و تجهیزاتی، عملیات گسترده امدادرسانی را در مناطق درگیر به اجرا گذاشت. سازماندهی هدفمند امدادگران، نجاتگران و تیمهای تخصصی در قالب ماژولهای عملیاتی (جستوجو و نجات، پشتیبانی و لجستیک) موجب افزایش سرعت پاسخ و بهینهسازی پوشش میدانی شد.
در حوزه لجستیک، مدیریت یکپارچه زنجیره تأمین با تکیه بر استقرار پیشدستانه انبارهای منطقهای، رهگیری اقلام و بهکارگیری ناوگان امدادی چندمنظوره، انتقال سریع نیرو و تجهیزات را ممکن ساخت. طراحی و اجرای فرآیندهای استاندارد برای دریافت، ثبت، انبارش، اولویتبندی و توزیع کمکهای مردمی و بینالمللی نیز با استفاده از سامانههای یکپارچه، ضمن ارتقای شفافیت، تخصیص هدفمند منابع بر اساس نیازسنجی میدانی را تضمین کرد.
در بخش پشتیبانی عملیاتی، ایجاد زیرساخت تغذیه اضطراری بهعنوان یکی از مؤلفههای حیاتی تداوم عملیات، نقش کلیدی ایفا کرد. بر این اساس، با بهرهگیری از ظرفیتهای پشتیبانی، روزانه حدود ۴ هزار وعده غذای گرم برای امدادگران و نیروهای عملیاتی تهیه و توزیع شد. این فرآیند با رعایت استانداردهای بهداشتی، زمانبندی دقیق توزیع، و هماهنگی کامل با چرخه مأموریتها، به حفظ توان عملیاتی، کاهش فرسودگی نیروها و افزایش بهرهوری در خطوط مقدم امدادرسانی منجر شد.
از سوی دیگر، جمعآوری، پالایش و تحلیل دادههای میدانی شامل آمار خسارات، تلفات و نیازهای مناطق مختلف در مرکز EOC، بهصورت برخط انجام و مبنای تصمیمسازی و بازآرایی پویا در چینش منابع قرار گرفت. این رویکرد دادهمحور، همراه با هماهنگی مستمر میان واحدهای سازمانی و تعامل مؤثر با سایر نهادهای مسئول، به شکلگیری یک شبکه پاسخ یکپارچه، چابک و کارآمد انجامید.
بر اساس این گزارش، سازمان امداد و نجات با اتکا به تعهد و حضور میدانی مستمر تک تک نیروهای خود، پشتیبانی لجستیکی پایدار و مدیریت مبتنی بر داده، بار اصلی امدادرسانی در این شرایط بحرانی را بر دوش کشید و نقشی تعیینکننده در کاهش آلام انسانی و تقویت تابآوری ملی ایفا کرد.