به گزارش خبرگزاری مهر، امیرسعید ایروانی در نشست شورای امنیت درباره وضعیت افغانستان با اشاره به گزارش اخیر دبیرکل درباره وضعیت افغانستان و فعالیتهای هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)(S/۲۰۲۶/۹۹) گفت: این گزارش تأیید میکند که، علیرغم تلاشهای مستمر یوناما و نهادهای سازمان ملل متحد، افغانستان همچنان با چالشهای پیچیده و چندبعدی مواجه است؛ از جمله وخامت اوضاع بشردوستانه، افزایش نگرانیهای امنیتی، محدودیتهای اعمالشده علیه زنان و دختران، و تهدیدهای مداوم تروریسم.
وی ادامه داد: همانگونه که معاون نماینده ویژه دبیرکل در ارائه خود مورد تأکید قرار دادند، با وجود این چالشها، مقامات حاکم بالفعل گامهای مثبتی برای بهبود وضعیت و حمایت از بهبود اقتصادی برداشتهاند. این تلاشها شایسته قدردانی است و باید از سوی جامعه بینالمللی مورد شناسایی قرار گیرد.
نماینده ایران در سازمان ملل در این چارچوب، بر نکات ذیل تأکید کرد:
«نخست، ما همچنان عمیقاً نسبت به وخامت شرایط بشردوستانه و اقتصادی در افغانستان نگران هستیم. پیشبینی میشود که نزدیک به نیمی از جمعیت کشور—بیش از ۲۱ میلیون نفر—در سال جاری نیازمند کمکهایبشردوستانه باشند. ما درخواست دبیرکل از اهداکنندگان برای تأمین منابعمالی بیشتر، قابل پیشبینی و انعطافپذیر بهمنظور تداوم عملیاتهایبشردوستانه نجاتبخش را مورد تأکید قرار میدهیم. کمکهای بشردوستانه هرگز نباید سیاسی شود. تحریمها نباید مانع بهبود و تثبیت اقتصادیافغانستان گردد و داراییهای ملی افغانستان که در خارج مسدود شده استباید بدون تأخیر آزاد شود تا بتوان از آنها برای پاسخگویی به نیازهای فوریمردم افغانستان استفاده کرد.
دوم، تداوم تعامل بینالمللی با مقامات حاکم بالفعل برای پیشبرد ثبات در افغانستان همچنان ضروری است. تعامل معنادار و عملگرایانه برای رسیدگی به بحرانهای بشردوستانه و اقتصادی و نیز برای ترویج حکمرانی مسئولانه ضروری است. در این زمینه، ابتکاراتی همچون «فرآیند دوحه» میتواند بستری مهم برای گفتوگو و همکاری در خصوص مسائل کلیدی، از جمله مبارزه با مواد مخدر و توسعه اقتصادی، فراهم سازد. جمهوری اسلامی ایران بهطور فعال و مؤثر در کارگروههای مربوط به مبارزه با مواد مخدر و بخش خصوصی که در تاریخهای ۳ و ۹ فوریه، در چارچوب این فرآیند برگزار شد، مشارکت داشته است. در همین راستا، ایران از گزارش مربوط به کاهش کشت خشخاش در افغانستان استقبال میکند. با این حال، بدون حمایت مؤثر از کشتهای جایگزین و تأمین معیشتهای پایدار برای کشاورزان افغان، بسیاری از آنان ممکن است به دلیل ضرورت اقتصادی ناگزیر به بازگشت به کشت خشخاش شوند.
سوم، تداوم محرومیت زنان و دختران از حقوق آنان در زمینه آموزش و اشتغال در افغانستان موجب نگرانی جدی است. چنین محدودیتهایی در حوزه آموزش، اشتغال و مشارکت عمومی با تعالیم اسلام و با کرامت انسانی ناسازگار است. ما از مقامات حاکم بالفعل میخواهیم این محدودیتها را لغو کنند. با این حال، ما بر این باوریم که تعامل سازنده همچنان مؤثرترین مسیر برای ترویج رفتار مسئولانه و حمایت از حقوق بشر، از جمله حقوق گروههای قومی و زنان، است.
چهارم، تهدید ناشی از گروههای تروریستی در افغانستان همچنان موجب نگرانی جدی است. افغانستان نباید به مأمنی برای تروریسم تبدیل شود.همچنین، قلمرو افغانستان نباید برای تهدید یا آسیب رساندن به سایر دولتها، بهویژه همسایگان، مورد استفاده قرار گیرد. در عین حال، تشدید نظامی و خصومتهای فرامرزی عمیقاً نگرانکننده است و خطر بیثباتی بیشتر در منطقه را در پی دارد. گفتوگو و تعامل دیپلماتیک همچنان تنها مسیر قابل اتکا برای رسیدگی به این تنشها است. ما از همه طرفها میخواهیم خویشتنداری پیشه کنند و اختلافات خود را از طریق راهحلهای دیپلماتیک و ابزارهای مسالمتآمیز حلوفصل نمایند.
پنجم، کشورهای همسایه و منطقه در خط مقدم پیامدهای ناشی از وضعیت افغانستان قرار دارند. در عین حال، ابتکارات و سازوکارهای همکاری منطقهای میان کشورهای همسایه نقش اساسی و اجتنابناپذیری در حمایت از صلح، امنیت و ثبات پایدار در افغانستان ایفا میکند. جمهوری اسلامی ایران دارای مرزی طولانی با افغانستان است و طی بیش از چهار دهه، میزبان میلیونها تبعه افغانستان بوده است.
در این مدت، ایران دسترسی پناهندگان افغان به آموزش، خدمات بهداشتی و سایر خدمات اساسی را فراهم کرده است. این تعهد دیرینه بازتابدهنده پایبندی مستمر ایران به حمایت از مردم افغانستان و ترویج ثبات و امنیت در افغانستان و منطقه گستردهتر است.
با این حال، جنگ تجاوزکارانه جاری که در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ از سوی ایالات متحده و رژیم اسرائیلی علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز شده است؛ جنگی که بدون هیچگونه تحریک و توجیهی صورت گرفته است. وضعیتی بسیار وخیم و خطرناک برای غیرنظامیان ایجاد کرده است. این جنگ تجاوزکارانه شامل حملات عمدی و هدفگیری علیه غیرنظامیان، زیرساختهای غیرنظامی و مناطق پرجمعیت، بهویژه در چندین شهر بزرگ ایران بوده است؛ شهرهایی که میلیونها تبعه افغانستان نیز در آنها اقامت دارند.
در پایان، هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) همچنان نقشی حیاتی و اجتنابناپذیر در رسیدگی به چالشهای پیچیده افغانستان و حمایت از مردم این کشور ایفا میکند. ما حمایت خود را از تمدید مأموریت یوناما و اجرای مؤثر و بیطرفانه آن مجدداً مورد تأکید قرار میدهیم.
جمهوری اسلامی ایران آمادگی دارد همکاری نزدیک خود را با سازمان ملل متحد، کشورهای منطقه و تمامی ذینفعان مرتبط برای ارتقای ثبات، امنیت و آیندهای بهتر برای افغانستان ادامه دهد.»