به گزارش بهداشت نیوز تحقیقات جدید نشان می دهد که دلیل شدت بیماری به خاطر جمعیت های مختلفی از باکتری های موجود در دهان و روده است.
دکتر «آلبرتو کامینرو فرناندز»، دانشیار پزشکی در دانشگاه مک مستر در انتاریو کانادا، گفت: «ما شواهدی پیدا کردیم که نشان میدهد برخی از این میکروبها ممکن است به شکستن اجزای بادام زمینی به روشهایی که میتواند بر پاسخهای آلرژیک تأثیر بگذارد، کمک کند. این یافتهها به یک مسیر جدید شناسایی شده اشاره میکند که میکروبیوم دهان و روده را با آلرژی غذایی مرتبط میکند.»
این مطالعه نشان میدهد که چگونه باکتریهای روده بخشهایی از یک غذای آلرژیزا را تجزیه میکنند و بر واکنش فرد به بادام زمینی تأثیر میگذارند.
آلرژی به بادام زمینی یکی از شایع ترین آلرژی ها است.
«لیام روندو»، یکی از نویسندگان این مطالعه، در بیانیهای گفت: «آلرژی به بادام زمینی میتواند باعث واکنشهای جدی مانند دشواری در تنفس شود و در برخی موارد حتی میتواند تهدیدکننده جان باشد. با این حال، برخی از افراد مبتلا به آلرژی به بادام زمینی همچنان میتوانند مقادیر کم را بدون واکنش مصرف کنند. ما کنجکاو بودیم که چرا این اتفاق میافتد.»
برای این مطالعه، او و همکارانش نمونههای بزاق و قسمت فوقانی روده داوطلبان سالم را بررسی کردند. در حالی که آنها چندین گونه از باکتری ها را شناسایی کردند که قادر به تجزیه آلرژن های اصلی بادام زمینی بودند، یکی از آنها برجسته بود.
باکتری های گونه روتیا میتوانند توانایی پروتئینهای بادام زمینی را برای اتصال با آنتیبادیها محدود کنند- فرآیندی که باعث واکنشهای آلرژیک میشود. شرکتکنندگانی که تعداد بیشتری از این باکتریهای تخریبکننده آلرژن را داشتند، قبل از بروز واکنش، توانستند بادام زمینی بیشتری را تحمل کنند.
فرناندز گفت: «این یافتهها به یک مسیر جدید شناسایی شده اشاره میکند که میکروبیوم دهان و روده را با آلرژی غذایی مرتبط میکند.»
محققان یافته های خود را در یک گروه شامل ۱۲۰ کودک تایید کردند. کسانی که تحمل بیشتری نسبت به بادام زمینی داشتند به میزان قابل توجهی روتیا بیشتری داشتند.
آنها گفتند که این باکتری ها اجازه می دهند آلرژن های کمتری به بادام زمینی وارد جریان خون شوند و فعال شدن سلول های ایمنی را کاهش می دهند که باعث واکنش آلرژیک تهدید کننده جان یعنی آنافیلاکسی می شود.
نتیجه: یک واکنش آلرژیک بسیار خفیف پس از قرار گرفتن در معرض این نوع باکتری.
محققان گفتند که یافته های آنها راه را برای رویکردهای جدید در پیشگیری و درمان، مانند درمان های میکروبی یا پروبیوتیکی و همچنین ایمونوتراپی های خوراکی هموار می کند.