پشت پرده جنگ علیه ایران به‌روایت وال استریت ژورنال/ آغاز حملات آمریکا و اسرائیل واقعیت دارد؟

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا، وال استریت ژورنال در گزارشی با اشاره به رویکرد «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا نوشت: «رئیس‌جمهوری که با نمایش و جنجال اوج می‌گیرد، نسخه‌ای شدیدتر از رویکرد نامتعارف و حداکثری خود را در موقعیتی جدید – یعنی جنگیدن – به کار می‌گیرد. او بین رویکرد‌های خصمانه و آشتی‌جویانه در نوسان است و در پشت صحنه با این موضوع دست‌وپنجه نرم می‌کند که اوضاع چقدر می‌تواند بد پیش برود.»

این رسانه آمریکایی تاکید کرد: «در عین حال، رئیس‌جمهور ایالات متحده گاهی اوقات تمرکز خود را از دست می‌دهد و وقت خود را صرف جزئیات برنامه‌هایش برای سالن رقص کاخ سفید یا جمع‌آوری کمک‌های مالی برای انتخابات میان‌دوره‌ای می‌کند و به مشاورانش می‌گوید که می‌خواهد به موضوعات دیگری بپردازد.»

افراد مطلع نسبت به این موقعیت به روزنامه وال استریت ژورنال گفتند: «ترامپ واهمه دارد از اینکه به سربازانش دستور دهد؛ سربازانی که در این مسیر گا‌ها شاید زخمی شوند یا به خانه باز نمی‌گردند و همچنان با این ترس دست‌وپنجه نرم می‌کند. درست مشابه سایر روسای‌جمهوری که در جنگ بوده‌اند.»

وال استریت ژورنال در ادامه با اشاره به اشتباهات راهبردی و محاسباتی دونالد ترامپ نوشت: «ترامپ در کارزار‌های انتخاباتی خود وعده پایان دادن به جنگ‌های خارجی را داده بود، اما شرط می‌بست که می‌تواند با قدرت هوایی و دریایی آمریکا، موضوع دیگری را در رابطه با ایران حل‌وفصل کند. اما اکنون، آتش‌بس در هاله‌ای از ابهام بوده و یک مسیر تجاری حیاتی تحت عنوان تنگه هرمز هفته‌هاست که بسته شده است. ترامپ پیش از جنگ به تیم خود گفته بود که ایران «احتمالا قبل از بستن تنگه، تسلیم خواهد شد» و مشاوران او از اینکه ترافیک نفتکش‌ها با این سرعت متوقف شد، غافلگیر شدند و ترامپ نیز از بسته‌شدن تنگه هرمز حیرت‌زده شد.»

در نتیجه آتش‌افروزی آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه با تکرار حملات غیرقانونی علیه حاکمیت ملی و تمامیت ارضی ایران از ۹ اسفند ۱۴۰۴، مقامات جمهوری اسلامی ایران اعلام کردند کلیه تردد کشتی‌ها از این آبراه مهم بین‌المللی که در مجاورت آب‌های سرزمینی و خط ساحلی قلمرو ایران واقع شده است، باید با هماهنگی ایران انجام شود و کشتی‌های مرتبط با آمریکا و رژیم صهیونیستی و متحدان آنها اجازه عبور نخواهند داشت.

این امر شوک بی‌سابقه‌ای به بازار‌های جهانی انرژی و بورس وارد کرد و هزینه خانوار را در بسیاری از نقاط جهان، از جمله کشور‌های اروپایی افزایش داد و در نهایت ایالات متحده را به سمت آتش بس با ایران سوق داد.

وال استریت ژورنال در رابطه با قدرت و توان نظامی جمهوری اسلامی ایران خاطرنشان کرد: «سبک عجولانه رئیس‌جمهور آمریکا پیش از این هرگز در یک درگیری نظامی آزمایش نشده بود. برخلاف عملیات موفقیت‌آمیز در ونزوئلا که اعتماد به نفس او را تقویت کرد، ترامپ با رقیبی سرسخت‌تر در ایران رو‌به‌رو است که تمایلی به تسلیم شدن در برابر خواسته‌های او ندارد.»

این رسانه آمریکایی به اشتباه دونالد ترامپ درباره ایجاد رعب و وحشت در ایران اشاره کرد و نوشت: «مردم در سراسر ایالات متحده و جهان در مورد آنچه رئیس‌جمهور آمریکا قصد انجام آن را داشت، دچار ترس و سردرگمی شده بودند. در پشت صحنه، دستیاران ارشد این اقدام را راهی برای تحریک مذاکرات در جنگی می‌دانستند که رئیس‌جمهور به شدت آماده پایان دادن به آن بود. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا هم به‌طور خصوصی به دیگران گفته بود که این زبان است که ممکن است ایرانی‌ها را به مذاکره بکشاند.»

این روزنامه آمریکایی تاکید کرد: «ترامپ پیش‌تر خاورمیانه را «خون و شن» می‌نامید و تمایلی به دخالت در آن نداشت. اما پس از گزارش توجیهی نتانیاهو (نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی) در ماه فوریه در اتاق وضعیت و تماس‌های مکرر لیندسی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه نظرش تغییر کرد. او فکر می‌کرد این جنگ به سادگی بحران ونزوئلا خواهد بود.»

آمریکا و رژیم صهیونیستی در تاریخ ۹ اسفند درحالی‌که گفت‌و‌گو‌های غیرمستقیم با طرف آمریکایی در جریان بود، در اقدامی تجاوزگرانه به خاک جمهوری اسلامی ایران حمله کردند و ایران نیز در پاسخ به تجاوز علیه خاک کشور و دفاع از خود، عملیات وعده صادق ۴ را با هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکایی در منطقه و اهدافی مشخص در سرزمین‌های اشغالی انجام داد.

وال استریت ژورنال در پایان به تصمیم ناتو و کشور‌های اروپایی اشاره کرد که چگونه به درخواست دونالد ترامپ «نه» گفتند و پشت کردند؛ کشور‌های اروپایی و اتحاد ناتو از پیوستن به کمپین ترامپ علیه ایران خودداری کرده و از کمک به باز کردن اجباری تنگه هرمز خودداری کرده‌اند که این امر خشم مکرر ترامپ را برانگیخته است.

این رسانه آمریکایی در پایان با اشاره به شکست ترامپ افزود: «​این جنگ یک تکانه‌ی لحظه‌ای بود و توسط متحدی با اهداف متفاوت فروخته شد، توسط مشاورانی که قدرت نه گفتن نداشتند، تسهیل شد و توسط رئیس‌جمهوری ادامه یافت که بیش از حد مغرور بود تا به اشتباهش اعتراف کند.»