روایت تسنیم از گلایه بزرگ‌ترین مرغدار فیروزکوه از خلف وعده‌ها

به گزارش خبرگزاری تسنیم از فیروزکوه، مدیرعامل بزرگ‌ترین مرغداری شهرستان فیروزکوه می‌گوید؛ تنها در چند ماه اخیر و به دلیل عدم تخصیص به‌موقع نهاده‌های دامی، حدود 100 میلیارد تومان خسارت دیده و 135 هزار قطعه از مرغ‌هایش تلف شده‌اند. او از وعده‌های بی‌پشتوانه مدیرانی می‌گوید که او را به جوجه‌ریزی ترغیب کردند، اما پس از آزادسازی ارز، نهاده‌ای در اختیارش نگذاشتند.

حالا در حالی که روزانه هزاران قطعه مرغ او تلف می‌شود و هیچ ارگانی پاسخگوی مطالباتش نیست، می‌گوید اگر قرار باشد این روند ادامه یابد، پس از این دوره، تولید را برای همیشه تعطیل خواهد کرد.

اعتماد به وعده‌ها؛ آغاز یک ورشکستگی

ماجرا از خردادماه سال گذشته کلید خورد. هم‌زمان با اظهارات یکی از مقامات وزارت جهاد کشاورزی درباره حذف ارز ترجیحی، قیمت نهاده‌های دامی در بازار جهشی نجومی پیدا کرد و این نهاده‌ها کمیاب شدند. برای مدیرعامل یکی از مرغداری‌ها در فیروزکوه که تازه یک روز قبل از آن جوجه‌ریزی کرده بود، این شروع یک کابوس بود.

مدیرعامل این مرغداری پس از باخبر شدن از این موضوع و با توجه به اینکه 70 تا 80 درصد هزینه تولید مرغ را نهاده‌های دامی تشکیل می‌دهد، بلافاصله راهی سازمان جهاد کشاورزی و پشتیبانی امور دام شد.

آنجا بود که مسئولان مربوطه به او وعده مساعد دادند. یکی از مدیران پشتیبانی امور دام به او گفته بود: «نگران نباشید. ما نهاده را در اختیارتان می‌گذاریم.» او هم که به این وعده‌ها دل‌بسته بود، اقدام به جوجه‌ریزی کرد.

این تولیدکننده در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم گفت: «با همین حرف، ما را فریب دادند. جوجه آوردیم، اما نه قراردادی بستند و نه نهاده‌ای دادند. 10 تا 12 روز از این ماجرا گذشت که ارز آزاد شد و ما با شدیدترین مشکل تأمین نهاده روبه‌رو شدیم. نهاده 10 تومانی به 55 تا 60 تومان رسید. هزینه دوره قبل من 25 میلیارد تومان بود، اما الان به 140 میلیارد تومان رسیده است.»

وی خطاب به متولیان امور دام جهاد کشاورزی افزود: «شما با این نوع تصمیم‌گیری، دارید کل صنعت طیور را نابود می‌کنید. حداقل یک اطلاع‌رسانی می‌کردید تا ما جوجه‌ریزی نکنیم.»

قرارداد بستیم، نهاده ندادند

پس از این شکست، او ناامید نشد و دست از پیگیری برنداشت. با مسئولان جهاد کشاورزی نامه‌نگاری کرد و در نهایت موفق شد قراردادی برای دریافت نهاده منعقد کند. تضامین لازم شامل چک و سفته را ارائه داد و قرارداد بسته شد. قرار بود در ازای تحویل نهاده، گوشت مرغ تولیدی را به آن‌ها تحویل دهد؛ اما این بار نیز وعده‌ها عملی نشد.

به گفته این مرغدار، پس از بسته شدن قرارداد، یکی از واسطه‌های پشتیبانی امور دام به سراغش آمد و شرط تازه‌ای را مطرح کرد. شرطی که این تولیدکننده را در دوراهی ورشکستگی و زیر پا گذاشتن اخلاقیات قرار می‌داد.

او که برای نجات مرغ‌های در حال تلفاتش به این نهاده‌ها نیاز مبرم داشته، خود را در موقعیت بسیار دشواری می‌بیند.

تلفات روزانه؛ 10 هزار قطعه و مرغ‌هایی که یک کیلو هم وزن ندارند

نتیجه این بلاتکلیفی، اکنون در سالن‌های این واحد تولیدی قابل مشاهده است. مرغ‌هایی که باید پس از 60 روز به وزن ایده‌آل 3.5 کیلوگرمی می‌رسیدند، اکنون به دلیل کمبود تغذیه و تأخیر در تخصیص نهاده، حتی یک کیلو وزن هم ندارند.

مدیرعامل این مرغداری با چشمانی غمگین آمار می‌دهد: «از 235 هزار قطعه مرغ، الان 100 هزار قطعه بیشتر برایم نمانده است. کل تلفات مرغ‌های من به 135 هزار قطعه رسید. هر روز تلفات می‌دهم؛ روزانه بین 5000 تا 10 هزار قطعه به طور متوسط تلفات دارم.»

وی توضیح می‌دهد که برای تأمین نهاده‌های مورد نیازش مجبور شده به بازار آزاد روی بیاورد و با قیمت‌های سرسام‌آور، ذرت و سویا را تأمین کند؛ قیمتی که به گفته او از 11 تومان به 44 و 72 تومان رسید.

پاسخگو کیست؟

یکی از تلخ‌ترین بخش‌های روایت این تولیدکننده، نه فقط خسارت مالی، که بی‌‌پاسخ ماندن پیگیری‌های مکرر اوست. او می‌گوید برای احقاق حقش به تمام نهادهای ممکن مراجعه کرده، اما انگار نه انگار.

«به جهاد کشاورزی رفتیم، به وزارتخانه رفتیم، به پشتیبانی امور دام رفتیم. چهار تا پنج نماینده مجلس که با ما آشنایی دارند پیگیر شدند. آقایان فرماندار و امام جمعه شهرستان پیگیر کار من هستند، اما تا الان نتیجه‌ای نداشته است.»

او از جلسه‌ای در مجلس می‌گوید که با حضور معاون وزیر تشکیل شده، اما باز هم بی‌نتیجه مانده است. به گفته او، مدیران شهرستانی بارها پیگیری کرده‌اند اما کارش به جایی نرسیده و مشکل همچنان باقی است.

سرمایه‌گذاری در تولید؛ خوابی که تعبیر نمی‌شود!

شاید تأمل‌برانگیزترین بخش این ماجرا، پرسشی است که این تولیدکننده در پایان گفت‌وگویش مطرح می‌کند: وقتی یک سرمایه‌گذار پس از سال‌ها تجربه و با داشتن بزرگ‌ترین واحد تولیدی شرق استان، این‌گونه در میان وعده‌های توخالی و فساد سازمان‌یافته رها شود، دیگر چه کسی جرئت ورود به عرصه تولید را خواهد داشت؟

او که روزگاری سالانه 7 هزار تن گوشت مرغ روانه بازار می‌کرد، حالا با خسارت 100 میلیارد تومانی دست‌ و پنجه نرم می‌کند و می‌گوید اگر قرار باشد باز هم با این موانع روبه‌رو شود، پس از پایان این دوره، کلاً تولید را تعطیل خواهد کرد.

هشدار برای سفره مردم

آنچه در این مرغداری می‌گذرد، تنها یک تراژدی خصوصی نیست. این تولیدکننده هشدار می‌دهد که اگر این روند ادامه یابد، در یکی دو ماه آینده مردم باید قیمت‌های نجومی مرغ را تجربه کنند.

پرسش او، پرسش امروز بسیاری از تولیدکنندگان ایرانی است. پرسشی که پاسخ به آن، سرنوشت امنیت غذایی کشور را رقم خواهد زد. آیا نهادی هست که پاسخ دهد؟!

انتهای پیام/