خوشبختی از نگاه نسل Z

علی شریفی یزدی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: به دلیل بالارفتن سطح اشراف و هجوم اطلاعات به سوی نسل Z، اضطراب این نسل افزایش یافته است. از دیگر سو کاهش تعداد اعضای خانوار باعث شده نسل Z بیش از پیش دچار انزوای اجتماعی شود این در حالیست که تعاملات اجتماعی عاملی برای کاهش استرس به شمار می‌رود؛ بنابراین وقتی این تعاملات ضعیف می‌شوند، طبیعی است که شاهد افزایش سطح اضطراب و نگرانی در میان جوانان این نسل باشیم.

این روانشناس یکی دیگر از عوامل را شاغل بودن والدین عنوان کرد و گفت: والدین به دلیل شرایط اقتصادی، اجتماعی و سیاسی که بر جامعه حاکم است هر دو با تمام توان کار می‌کنند تا هزینه‌های زندگی را به طورتامین کنند در نتیجه وقت کمتری برای فرزند می‌گذارند که تنهایی عمال دیگری برای استرس و اضطراب این نسل به شمار می‌رود.

شریفی یزدی ادامه داد: شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی با نمایش سفرهای مجلل، پوشاک برند و سبک زندگی لاکچری، این باور را در فرد ایجاد کرده که خوشبختی واقعی تنها در دستیابی به این امکانات است. از آنجا که رسیدن به چنین سطحی از زندگی اغلب دشوار یا دست‌نیافتنی است، فرد با مقایسه وضعیت فعلی خود با این الگوها، دچار نگرانی نسبت به آینده شده و سطح استرس و اضطرابشان به شدت افزایش می‌یابد. بخشی دیگر از اضطراب نسل Z ایران به خاطر واقعیت‌های اجتماعی همچون جنگ‌ها و مسایل اقتصادی است.

این روانشناس با اشاره به مهم‌ترین اولویت‌های شغلی نسل Z عنوان کرد: نسل مذکور در صدد آن است که با روش‌های آسان به پول‌های زیاد و درآمد برسد لذا شغل‌هایی را در همین قالب تعریف کرده‌اند مثل بلاگری، گیمینگ، ترید کردن و … ؛ یعنی شغل‌های آسان که هرچند برخی از این شغل‌ها نیز تخصص‌های خاص خود را می‌طلبد و در غیر اینصورت فرد می‌تواند دارایی خود را از دست بدهد و جزو شغل‌هایی با ریسک بالا هستند؛ یا مشاغل تعریف شده در حیطه کامپیوتر هم جزو شغل‌های جذاب این نسل است. اخیرا نیز ای آی و هوش مصنوعی جذابیت زیادی برای نسل Z پیدا کرده لذا فضای مجازی دائما در حال تغییر و تحول است تا بتوانند این جذابیت را برای نسل Z نگه دارند.

نگاه نسل Z به ازدواج
شریفی یزدی درباره نگاه نسل Z به ازدواج اظهار کرد: این نسل به موضوع ازدواج نگاه چندان مثبتی ندارند. بخش قابل توجهی از نسل Z نه به ازدواج فکر می‌کند و نه به فرزندآوری.

نسل Z نسلی است که بیشتر به زمان حال می‌پردازد، خیلی آینده‌نگری برایش معنا و مفهومی ندارد که بخشی از آن به خاطر اثر سندروم رژ لبی است که در اقتصاد ما وجود دارد لذا به چیزهای کوچک فکر می‌کنند. دلیل دیگر این است که یادگرفته‌اند با توجه به تورم در کشورمان پس‌انداز کردن یعنی هدردادن پول.