رابرت مالی: ایران قبل از رفع تحریم‌های آمریکا امتیاز نمی‌دهد

به گزارش اقتصادآنلاین، رابرت مالی، مذاکره‌کننده ارشد پیشین آمریکا در پرونده هسته‌ای ایران، همزمان با افزایش تنش‌های نظامی و در آستانه دور جدید گفت‌وگوهای تهران و واشنگتن، تأکید کرد که نبود تضمین‌های واقعی، انگیزه ایران برای مصالحه را کاهش می‌دهد.

هشدار رابرت مالی درباره نبود تضمین برای ایران

رابرت مالی، مذاکره‌کننده ارشد دولت‌های باراک اوباما و جو بایدن در موضوع هسته‌ای ایران، در واکنش به تحلیل‌های جدید درباره مذاکرات تهران و واشنگتن، در صفحه رسمی خود در ایکس نوشت: اگر رهبران ایران به این نتیجه برسند که تشدید تنش‌ها حتی بدون امتیازدهی نیز اجتناب‌ناپذیر است، انگیزه چندانی برای رسیدن به یک توافق واقعی نخواهند داشت.
او افزود که تجربه‌های گذشته نیز بی‌اعتمادی تهران را افزایش داده است، زیرا ایران هیچ تضمینی نداشت که توافق احتمالی پایدار بماند و اکنون نیز تضمینی برای جلوگیری از اقدام نظامی علیه خود نمی‌بیند.

آمادگی سوئیس برای تسهیل مذاکرات هسته‌ای

این اظهارات در حالی مطرح شده که گزارش‌ها از برگزاری دور جدید مذاکرات ایران و آمریکا در روز سه‌شنبه ۱۷ فوریه (۲۸ بهمن) در شهر ژنو خبر می‌دهند.
در همین راستا، سخنگوی وزارت امور خارجه سوئیس اعلام کرده است که این کشور آماده تسهیل گفت‌وگوها میان ایران و آمریکا با میانجیگری عمان است. پیش از این نیز دو طرف در تاریخ ۱۷ بهمن در شهر مسقط مذاکراتی برگزار کردند که نتایج آن از سوی منابع دیپلماتیک «مثبت» ارزیابی شد.

اختلاف بر سر دامنه مذاکرات و موضوعات دفاعی

مقام‌های ایالات متحده اعلام کرده‌اند که علاوه بر برنامه هسته‌ای، موضوعاتی مانند برنامه موشکی ایران و نقش منطقه‌ای این کشور نیز باید در مذاکرات بررسی شود. در مقابل، ایران تأکید کرده است که توان دفاعی آن قابل مذاکره نیست و تنها درباره برنامه هسته‌ای خود و از موضع برابر گفت‌وگو خواهد کرد.
همزمان، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با استقرار تجهیزات نظامی اضافی در منطقه، ضمن اعلام تمایل به مذاکره، تهدید کرده است که در صورت ناکامی دیپلماسی، گزینه نظامی نیز روی میز باقی خواهد ماند. مقام‌های تهران نیز هشدار داده‌اند که هرگونه اقدام نظامی با پاسخ گسترده مواجه خواهد شد.

شکاف مفهومی؛ مانع اصلی توافق تهران و واشنگتن

در همین چارچوب، دنی سیتریونوویچ، تحلیلگر مسائل منطقه و عضو شورای روابط خارجی اروپا، اعلام کرد که اختلاف اصلی میان دو طرف صرفاً فنی نیست، بلکه به تفاوت در برداشت آن‌ها از مفهوم فشار، بازدارندگی و هدف مذاکرات بازمی‌گردد.
به گفته او، واشنگتن تلاش می‌کند با افزایش فشار نظامی و اقتصادی، تهران را به امتیازدهی وادار کند، در حالی که ایران تأکید دارد هرگونه توافق باید منافع اقتصادی ملموس، به‌ویژه رفع واقعی تحریم‌ها، به همراه داشته باشد.

محاسبات متفاوت تهران و واشنگتن از تشدید تنش

این تحلیلگر معتقد است هر دو طرف تصور می‌کنند توان مدیریت پیامدهای تشدید تنش را دارند. از دید واشنگتن، فشار اقتصادی و برتری نظامی می‌تواند ایران را به عقب‌نشینی وادار کند. در مقابل، تهران بر این باور است که می‌تواند با تحمل فشار اولیه و افزایش هزینه‌ها برای طرف مقابل، شرایط را به سمت کاهش تنش سوق دهد.
او در نهایت تأکید کرد که مهم‌ترین مانع دستیابی به توافق، اختلاف عمیق در درک اهداف و ابزارهای فشار میان دو کشور است؛ شکافی که می‌تواند مسیر رسیدن به توافق هسته‌ای جدید را پیچیده‌تر کند.