یادداشت| دفاع و تغییر روش مقابله با دشمن؛ در این میدان چه کنیم؟

خبرگزاری تسنیم ـ عباس نورزائی، فعال سیاسی و اجتماعی | جنگ‌های منظم و کلاسیک، جای خود را اینک به جنگ‌هایی بدون حضور فیزیکی کماندو در میدان و جغرافیا داده است. دیگر به آدم‌های تفنگ‌به‌دست و سنگرساز و آرپی‌جی‌زن کم‌تر نیاز است.

در این جنگ، سطح تخصص، فنون به‌کارگیری و راهبری ابزارهای دوربردی چون موشک، پهپاد، زیردریایی، ابزارهای لیزری و پلاسمایی و در شکل شیطانی آن هسته‌ای است که حرف اول را می‌زند و این‌کار از دست عامه مردم یک کشور خارج است.

عامه مردم بنا به مقاصد آرمانی یا در سوی دیگر به‌عنوان ابزار دشمن در تحمیق، در فضاهای مجازی، رسانه‌ای و سیاهی لشکر و در شکل حاد آن با اغفال و تهی‌شدن از عقل به‌عنوان حیواناتی درنده در خیابان‌ها و اماکن به جان انسا‌ن‌های آرمان‌خواه، عدالت‌طلب و نیک‌اندیش می‌افتند.

بمباران رسانه‌ای، اختلاط حق و باطل، تهی شدن واژه‌ها از معنا، چهره‌های قبیح بزک‌شده، آن‌قدر پوستین وارونه پوشیده‌اند که تمیز دادن گرگ از گوسفند، به‌سادگی میسر نیست و با اندکی تعلل، انسان را به حضیض تباهی می‌برد.

باید هر سخن، رفتار، تاکتیک و حرکتی را ابتدا در کارخانه عقل برد، فیلتر کرد و پوست‌کنده مشاهده، آن‌گاه یا همراه شد و یا در مقابل آن قرار گرفت و با آن مقابله کرد.

همین عریان کردن رویدادها، همراهی یا مقابله، دقیقاً مأموریت عامه مردم در همراهی این دفاع امروزین است و به من حق می‌دهید بگویم، سخت‌تر از مأموریت رزمندگان متخصصی است که لانچرها را آماده شلیک می‌کنند یا پهپادها را هدایت می‌کنند؛ این همان صراطی است که به‌ فرموده امام صادق علیه‌السلام از مو و از لبه شمشیر باریک‌تر است. 

انتهای پیام/