پاسخ استاد فلسفه دین دانشگاه تهران به نامه رئیس دانشگاه تهران

به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، محمد محمدرضایی استاد فلسفه دین دانشگاه تهران در مطلبی به نامه رئیس دانشگاه تهران به وزیر علوم واکنش نشان داد که در زیر آمده است:

نامه برادر عزیز و ارجمندم جناب آقای دکتر امید رئیس محترم دانشگاه تهران را به وزیر  محترم علوم در نفی مقابله به مثل در تخریب دانشگاه ها و مراکز آموزشی و پژوهشی ملاحظه نمودم؛ در خیرخواهی آن عزیز هیچ شک و شبهه ای ندارم.

اما یک ملاحظه: اینجانب یک بحث علمی و اخلاقی در این باره دارم. آیا علم فی نفسه ارزشمند است؟ آیا علمی که در خدمت جنایتکاران و خون آشامان و کودک کشان باشد ارزشمند است؟ آیا ما باید به  چنین علمی که در خدمت جنایتکاران به بشریت است احترام بگذاریم؟

شکی نیست که اسرائیل جنایتکار از طریق همین علم به تجاوز و کشتار کودکان و زنان و افراد بی‌گناه دامن می‌زند و نیز از طریق همین علوم است که آنان به ترور دانشمندان هسته‌ای و رهبر و مرجع حکیم و دوراندیش انقلاب  و سایر فرماندهان عالی مقام و مردم مظلوم اقدام کرده و می‌کند.

علم زمانی ارزشمند است که در دستان افراد متقی و الهی باشد نه جنایتکاران. همین علم اگر در دست افراد جنایتکار باشد جرم و جنایت آنان سنگین‌تر  می‌شود.

آیا ما وظیفه داریم که به احترام علم و دانش دوستی دست جنایتکاران را  در اقدام وحشیانه با استفاده از ابزار علم باز بگذاریم  یا این که ابزار علم را از دست آنان بگیریم؟

اگر یک تروریست خطرناک که دست او یک سلاح پیشرفته است و هر آن به ترور همت می گمارد  می توان چنین توجیه کرد که به احترام علم اسلحه را از دست او نگیریم و بگذاریم آدم کشی او بیشتر شود یا او را باید خلع سلاح کرد؟

علم و تکنولوژی زمانی که دست مجرمان و جنایتکاران باشد جرم آنان سنگین تر و مخوف تر می شوند، لذا وظیفه هر انسان آزاده و  با وجدانی است که آنها را خلع سلاح نماید تا جرم و جنایتشان بیشتر نشود. بنابراین علم بما هو علم ارزش و احترام ندارد.

اگر انسان‌های با تقوا مجهز به آن شوند نیکوست و الا جز خسران مبین عاید جامعه بشری نخواهد شد. مصداق این ضرب المثل است: چو دزدی با چراغ اید گزیده تر برد کالا را.

و امروزه چون علم و مراکز آموزشی و پژوهشی مورد استفاده جنایتکاران قرار گرفته ارزش و اعتباری ندارد و باید آنان هر زودتر  خلع سلاح شوند.

بنابراین خود قضاوت نمایید که تکلیف اخلاقی و الهی اقتضا می‌کند که به مراکز علمی و پژوهشی دشمنان حمله شود یا به احترام حرمت علم دست دشمنان را در جنایت بیشتر باز  بگذاریم؟!

انتهای پیام/