به گزارش خبرآنلاین روزنامه فرهیختگان نوشت: سال گذشته، وبسایت هندی «بروت مدیا» فاش کرد که اینفلوئنسرها برای دریافت مجوز قدم زدن بر فرش قرمز کن، باید حداقل 2 میلیون روپیه (حدود 22 هزار دلار) یا از جیب خود یا از جیب صاحبان برند پرداخت کنند. هزینهای که گاه به 2.5 تا 3 میلیون روپیه هم میرسد.
مهناز افشار در این دوره هم به کن رفت تا در کنار «اصغر فرهادی» و «پگاه آهنگرانی» بهعنوان سومین ایرانی شناختهشده روی فرش قرمز این جشنواره قدم بگذارد، با این تفاوت که او برخلاف آهنگرانی و فرهادی فیلمی نداشت و مانند سال گذشته، تنها یک رهگذر بود. گویا مرض دیده شدن حتی با اجرای برنامه مبتذل یوتیوبی «زن روز» فروکش نکرده است و او کماکان دوست دارد بهعنوان یک سلبریتی-بازیگر به چشم آمده و مورد تأیید دیگری قرار بگیرد.
«حورا سیهنانژاد» -که صفحه «iran modeling mag» در اینستاگرام از او بهعنوان یک فعال حوزه توسعه برندینگ یاد میکند- نقش ویژهای در سفر افشار به کن و حضورش بر فرش قرمز این جشنواره داشته است. او سه سال پیش در قالب یک گفتوگو عنوان کرد که برندها به مدلها و اشخاصی که لباس و جواهراتشان را در فرش قرمز جشنواره کن به نمایش میگذارند پول پرداخت میکنند، پس علیالقاعده مهناز افشار هم باید از برندهایی که در پست اینستاگرامیاش از آنها نام برده هزینه دریافت کرده باشد.
در پست اینستاگرامی بازیگر «سعادتآباد» نام برندهایی چون «دامیانی» و «روبرتو کاوالی» بهچشم میخورد، ولی مگر ممکن است که این شرکتهای سرشناس تجاری جایی بخوابند که آب زیرشان برود؟ مهناز افشار مدتهاست که نقشی در سینمای ایران ندارد و حتی در میان مخالفان سیستم هم چهره محبوبی نیست. از طرفی اغلب دنبالکنندگان او در داخل کشور زندگی میکنند و استفاده از برندهایی که او در پستش از آنها اسم برده به کارشان نمیآید. پس وقتی از زاویه این برندها به مسئله نگاه میکنیم پرداخت پول به مجری زن روز توجیه اقتصادی ندارد و او برای نمایش نشان موردعلاقه طالبان پهلوی از جیب خود یا شخص و گروه دیگری هزینه کرده است؛ اگرچه بنابر اعلام سلطنتطلبان، این برند ایتالیایی دامیانی بوده است که با طراحی نشان موردنظر زمینه را برای حضور مهناز افشار فراهم کرده است، اما با یک دودوتا چهارتای سرانگشتی میتوان پی به بسیاری از مسائل پشت و جلوی پرده برد.
در این میان اشخاص و افرادی چون خواهران «صفرزاده»، «مینا کاوانی»، «رامینا ترابی»، «مهلقا جابری»، «طلا گلزار» و… هم بودند که طی این دوره یا ادوار گذشته پا بر روی فرش قرمز کن گذاشتهاند. مسئله مهم در رابطه با این افراد، نقشآفرینی نمادینشان در طول اتفاقات دی و جنگ رمضان است، بهطوری که تأثیر پستها و استوریهایشان در تشجیع و تحریک مردم، بهویژه نسل زد را بهمنظور حضور خیابانی نمیتوان نادیده گرفت.
این دسته از اینفلوئنسرها برای رسیدن به اهداف مادی خود از هیچ تلاش و امکان موجودی دریغ نمیکنند و دنبالکنندههایشان را به چشم اعدادی قابل اتکا برای امضای قراردادهای مالی با شرکتها و برندهای غربی میبینند. این کارویژهای است که در میان سلبریتیهای تایلندی و هندی -که حضور چشمگیری هم در کن دارند- خریدار ندارد و تنها موردی که میتوان در موردشان جستوجو کرد حواشی مالی آنها در دورهمی کن است.
در این بین، عکاسان و پاپاراتزیها، با دریافت هزینههای سرسامآوری بلاگرها را همراهی میکنند. برای نمونه، «تارینی پیشاوریا» خالق محتوای دیجیتال یا همان Digital Creator اعلام کرد که تصور عکس رایگان توسط عکاسها دروغی بیش نیست و او تنها برای هفت عکس مجبور به پرداخت 44500 روپیه یا 400 یورو شده است. پس برای شخصی چون مهناز افشار که برای حاضران در جشنواره فیلم کن به اندازه یک سلبریتی میانرده هندوستانی هم شناختهشده نیست هزینهها بهمراتب بیشتر است. پس شاید افشار بتواند سر علاقهمندانش شیره بمالد و همچنان خودش را در اوج نشان دهد، ولی در غرب برخلاف ایران کسی پول میزش را حساب نمیکند.
17302
جدیدترین نظرات مخاطبان