بازیگری که خودش انتظار نداشت در سینما باقی بماند/ مردی که عباس کیارستمی کشفش کرد، درگذشت

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، همایون ارشادی، بازیگر که مدتی درگیر بیماری سرطان بود، امروز صبح سه‌شنبه ۲۰ آبان‌ماه درگذشت. این خبری بود که صفحه اینستاگرامی عباس کیارستمی اعلام کرد و در ادامه آورد: «آقای ارشادی که دانش‌آموخته‌ معماری بود در سال ۱۳۷۶ و با بازی در فیلم «طعم گیلاس»، ساخته‌ عباس کیارستمی به شهرت رسید و بعد تبدیل به یک بازیگر حرفه‌ای شد.» 

پیش از این روابط‌عمومی موزه سینما گفت‌وگویی را همایون ارشادی منتشر کرده بود که در ادامه بخشی از آن را می‌خوانید. آن زمان (فروردین ۱۴۰۰) در توضیح این گفت‌وگو چنین آمده بود: «گفت‌وگوی تاریخ شفاهی موزه سینمای ایران با «همایون ارشادی» در سال ۱۳۹۰ انجام و ضبط شده است و اجرای آن را زنده‌یاد زاون قوکاسیان بر عهده داشته است. این گفتگو امروز ۵ فروردین سال ۱۴۰۰ همزمان با زادروز هنرمند پیشکسوت سینما و تلویزیون «همایون ارشادی» برای اولین بار منتشر شده است.» 

همایون ارشادی با بیان اینکه از کودکی با سینما آشنا بوده است، گفت: در کودکی آبادان زندگی می‌کردم. همانطور که می دانید شرکت نفت آبادان در آن سال‌ها سینمایی داشت که از مجهزترین سینماهای ایران بود و بیشتر در آن فیلم‌های مصری نمایش داده می‌شد اما یک شانس هم داشتیم که به خاطر سینما تاج آبادان فیلم‌هایی به زبان اصلی هم نمایش داده می‌شد و با توجه به اینکه در آن زمان تفریح زیادی نداشتیم بیشتر به سینما می‌رفتیم . یادم می‌آید که جمعه صبح‌ها هر هفته برای دیدن فیلم‌ها به سینما می‌رفتیم بدین ترتیب از کودکی با سینما آشنا بودم.

وی ادامه داد: اوج آشنایی من با سینما در دوران دانشجویی‌ام در ایتالیا اتفاق افتاد در زمان انقلاب فرهنگی فرانسه که فیلم‌ها بیشتر فرهنگی- سیاسی بود و ما اغلب هفته‌ای سه چهار بار برای دیدن فیلم ها به سینما می‌رفتیم و حُسن سینمارفتن ما در آن زمان‌ها این بود که بعد از سینما درباره فیلم ها بحث می‌کردیم.

ارشادی در پاسخ به سوال زنده یاد زاون قوکاسیان مبنی بر اینکه شنیده شده اولین بار در سینما با فیلم تهمینه میلانی ایفای نقش داشتید؟ پاسخ داد: با محمد نیک بین در خیابان گرگان همسایه بود و اتفاقی در آمریکا همدیگر را دیدیم و یک روز باهم با یک پرواز به ایران برگشتیم . زمانیکه محمد نیک بین با تهمینه میلانی ازدواج کردند من یکی از شاهدان ازدواج آنها بودم . بعد از چندماه یک روز خانم میلانی به من زنگ زد و گفت یک فیلم دارم به نام«کاکادو» برای بازی می‌آیی من هم رفتم و درآن فیلم با محمد نیک بین همبازی شدیم.

بسیاری از نقش‌ها را به خاطر رفاقت پذیرفتم

وی درباره همکاری‌اش با زنده یاد « عباس کیارستمی» نیز توضیح داد: وارد شدنم به سینما شدم را مدیون عباس کیارستمی هستم و ماندن من در سینما درواقع با فیلم ایشان بود. خیلی‌ها با فیلم‌های ایشان وارد سینما شدند اما کارشان را ادامه ندادند و همان یک نقش را ایفا کردند.

ارشادی خاطرنشان کرد: خیلی از کارهایی را که در سینما پذیرفتم به خاطر رفاقت بوده است و اگر می‌خواستم از روی حرفه گری انتخاب کنم شاید در برخی ها بازی نمی‌کردم.

پرویز پرستویی از بهترین بازیگران سینما است

وی با بیان اینکه بازیگر کسی است که بتواند همه نقش‌ها را ارائه دهد، گفت: از نظر من بازیگری یک علم است. در مورد نقش‌هایی که ایفا می کنم ابتدا به این موضوع فکر می‌کنم که آن نقش باید در وجودم باشد تا بتوانم آنرا اجرا کنم درغیر اینصورت از عهده آن بر نمی‌آیم. به عنوان مثال، اگر به من می‌گفتند باید نقش یک آدمکش را بازی کنی من قطعا نمی‌توانستم. به نظر من پرویز پرستویی یکی از بهترین بازیگران سینمای ایران است زیرا از عهده همه نقش‌ها به خوبی برمی‌آید.

ارشادی با اشاره به اینکه کارش را در سینما به شکل حرفه‌ای با فیلم «طعم گیلاس» شروع کرده است، بیان داشت: در ابتدا انتظار نداشتم در سینما باقی بمانم همانطور که می‌دانید در فیلم‌های آقای کیارستمی اغلب نابازیگرها ایفای نقش می‌کردند و آنها معمولا همان یک بازی را داشتند و دیگر ادامه نمی‌داند به همین دلیل من هم تصور می‌کردم با همان یک فیلم حضورم در سینما تمام می‌شود اما بعد از آن ادامه دار شد در فیلم های عشق گمشده، درخت گلابی و … نیز حضور داشتم.

وی ادامه داد: در ابتدا نقش‌ها کمی کلیشه‌ای بود و بیشتر نقش یک روشنفکر یا مهندس را به من می‌دادند و بعدها نقش های دیگری هم پیشنهاد شد. من از آن دسته بازیگرهایی بودم که برایم خیلی مهم نبود که کارگردان بعدی که می‌خواهم در فیلمش ایفای نقش داشته باشم چه کسی باشد اینکه از من خواسته بود تا در فیلمش بازی کنم برایم اهمیت داشت زیرا تصورم این بود که من را لایق دانسته تا نقش مورد نظر را بازی کنم.

جنگ همیشه تنفر نیست

ارشادی درباره حضورش در فیلم «ملکه» ساخته محمدعلی باشه آهنگر نیز نیز توضیح داد: در فیلم ملکه در نقش یک افسر عراقی در خاک عراق بودم و داستان درباره یک دیده بان بود. بدین شکل که در سکانسی دیده بان باید می‌گفت که من کجا هستم تا با موشک من را بزنند اما او با فاصله بیشتری آدرس می‌دهد تا موشک به من نخورد و این نشان می‌دهد که جنگ همیشه تنفر نیست.

وی با اشاره به اینکه عشق به سینما او را در سینما نگه داشت، گفت: در سینما بیشتر از روی علاقه کار کردم البته گاهی هم جنبه های مادی آن برای گذران زندگی نیز مطرح بوده اما من درحدود ۱۵ فیلم کوتاه برای جوان‌ها کار کردم و حتی از جیب خودم هم برای آنها گذاشتم زیرا به این کار عشق داشتم و می‌دانستم جوانی که از من خواسته تا در فیلمش بازی کنم اولین کارش است و برایش اهمیت دارد بنابراین حضورم به احترام کسی بوده که وارد این حرفه شده و برایم جنبه مادی آن مهم نبوده است.

ارشادی در پایان خاطرنشان کرد:همیشه از اینکه یکی از آن ارکان کوچکی باشم که به جوانی که می‌خواهد وارد سینما شود کمک کنم ، لذت برده ام و اینکار را ادامه می‌دهم.

۲۴۲۲۴۲