به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فریده صارمی در مستند «گریز از مرکز» در قالب یک مستند گزارشی و تحلیلی یکی از پروندههای مهم و اساسی دوران ریاست جمهوری محمود احمدینژاد را ثبت کرده است. در دوران ریاست بقایی بر سازمان میراث فرهنگی، دولت ایده خروج سازمان ها از تهران را مطرح کرد و حمید بقایی نخستین رئیس سازمانی بود که این مصوبه را لازم الاجرا دانست. «گریز از مرکز» شرح این تصمیم نابخردانه، کوچ اجباری کارمندان تهرانی به شیراز و اصفهان و ثبت بیحاصلی این سفر و بازگشت دوباره سازمان میراث فرهنگی به تهران است. فریده صارمی مانند یک خبرنگار زبده، یک کارشناس دلسوز، مراحل این بحران که زندگی بیش از 100 کارمند و خانوادههایشان را تحت تاثیر قرار داد، بررسی کرده است، از صداها، تصاویر و مکالمات بقایی با کارمندان استفاده کرده و فیلمی ساخته که هم جذاب و مخاطب پسند است، هم انتقادی، «گریز از مرکز» با اشاره به جزئیات و اسناد قانونی، عملکرد دولت احمدینژاد در این رخداد را زیر سوال میبرد و تصمیمهای یک شبه و بدون کارشناسی را نقد میکند.
«گریز از مرکز» سندی از یک دوره سیاسی و اجتماعی مهم در ایران معاصر است، حالا و پس از گذشت بیش از یک دهه از آن روزها، عجز کارمندان از جدایی ناخواسته از خانواده، گریه زنان در جلسه با مدیران سازمان و استیصال خانمی که مقابل دوربین نشسته درک میشود. صارمی در کنار روایت این پرونده که هرگز به آن رسیدگی قانونی نشد، به زندگی مهاجرانی پرداخته که خودخواسته فضای شهر را ترک کرده و به شهرستان مهاجرت کردهاند، فیلم علاوه بر ترویج مهاجرت آگاهانه و انتخاب درست زندگی در طبیعت به جای دفن شدن در شهر دودزده تهران، تماشاگر را متوجه این نکته میکند که برخی تصمیم گیریها از جانب دولت، چقدر خام، احساسی و بدون کارشناسی درست است. «گریز از مرکز» سندی است از کوچ اجباری کارمندان تهرانی، استخدام 500 نفر از شهرهای دیگر در تهران و روزگاری که ایرانیان فراموش نخواهند کرد.
«گریز از مرکز» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است.
شورای شهر زارچ و آلودگی آب قنات
علیرضا دهقان در مستند «اوسیا» تعصب و مهرش به سرزمین مادری را با بررسی یک بحران پیوند زده است، او هم مانند صارمی در قالب یک خبرنگار حقیقت یاب عمل کرده و با بررسی خشکسالی در یزد، موضوع آلودگی آب قنات زارچ را بررسی کرده است. فیلمبرداری خوب، روایت صریح، جستجوی سنجیده و ثبت مدارک و نشانهها، «اوسیا» را به گزارشی قابل استناد از یک موقعیت ویژه تبدیل کرده است. فیلمساز، ناکارامدی مدیران، بیعلاقگی مسئولان برای حل مسائل محیط زیستی و شهری را به تصویر کشیده و با سماجت، مدارک و اسناد آلودگی آب را همراه شخصیت اصلی که یک مقنی است، ثبت و جمع آوری کرده است.
«اوسیا» یک مستند کوتاه 30 دقیقهای است اما فیلمساز در پایان فیلم به آنچه میخواسته دست یافته، اگر چه مشکل احیای قنات حل نمیشود، اما او استیصال اعضای شورای شهر و مدیران شهری زارچ در حل بحران را ثبت کرده است. موانع حل مشکلات شهری و زیست محیطی را در فیلم آورده و به سادگی از کنار آنها عبورر نکرده است. شخصیت جذاب مقنی که عشقی تمام نشدنی به شهر و قنات دارد، کوشش او برای اثبات آلودگی آب قنات به دلیل پسماندهای بیمارستانی و امید و ناامیدی او که بخشی از فرایند جستجویش با فیلمساز است، به فیلم حلاوت داده است. در این مستند هم اشاره میشود که محمود احمدینژاد رئیس جمهور وقت،
برای احیای قنات زارچ بودجهای مصوب کرده که هرگز به دست مسئولان استانی و شهری نرسیده است. با توجه به تداوم روند خشکسالی از دهه 90 تا امروز، «اوسیا» هشدار و یک زنگ خطر زودهنگام بر فاجعهای بوده که امروز پایتخت و بسیاری از شهرهای ایران را در خود بلعیده است.
«اوسیا» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است.
۲۴۲۲۴۳
جدیدترین نظرات مخاطبان