سرمایه‌گذاری در ملک؛ کجا بله، کجا نه؟

در آمریکا، بازار مسکن پس از تجربه پایین‌ترین سطح فروش طی ۳۰ سال اخیر، وارد فاز بهبود تدریجی می‌شود. پیش‌بینی می‌شود فصل فروش بهار ۲۰۲۶ محک جدی برای قدرت واقعی تقاضا باشد.
کاهش‌های نرخ بهره در سال ۲۰۲۵ و هدف‌گذاری تورم ۲ درصدی، به بهبود توان خرید خریداران کمک می‌کند، اما جروم پاول تأکید کرده که کاهش محدود نرخ بهره به‌تنهایی قادر به حل مشکلات ریشه‌ای بازار نیست.
از نظر مقرون‌به‌صرفه بودن، اقساط وام مسکن حدود ۲۹ درصد از درآمد ماهانه خریداران را تشکیل می‌دهد و پیش‌بینی می‌شود این نسبت در ۲۰۲۶ برای اولین بار از سال ۲۰۲۲ به زیر ۳۰ درصد برسد.
در چین، وضعیت همچنان بحرانی است. سرمایه‌گذاری در بخش املاک کاهش شدیدی یافته و بحران بدهی شرکت‌های بزرگ ساختمانی همچنان ادامه دارد. فروش خانه‌های نوساز برای پنجمین سال پیاپی کاهش یافته و فشار شدیدی بر درآمد دولت‌های محلی وارد شده است.
بازار انگلستان اما شرایط متفاوتی دارد. پیش‌بینی می‌شود قیمت مسکن بین ۲ تا ۴ درصد رشد کند و میانگین قیمت خانه به حدود ۲۸۳ هزار پوند برسد. با رشد دستمزدها و کاهش نرخ بهره، قدرت خرید مردم به‌تدریج بهبود می‌یابد.
ژاپن با ضعف ین و هزینه پایین ورود سرمایه‌گذاران خارجی، جذابیت خود را حفظ کرده است. پروژه‌های بازسازی شهری و مشوق‌های مالیاتی، نقدشوندگی بازار را افزایش داده‌اند.
در دبی، بازار به دو بخش میان‌رده و لوکس تقسیم شده است. قیمت املاک میان‌رده پیش‌بینی می‌شود بین ۱۰ تا ۱۵ درصد اصلاح شود، در حالی که ویلاهای لوکس و املاک ساحلی رشد ۳ تا ۵ درصدی خواهند داشت و بازده اجاره در مناطق برتر ۶ تا ۸ درصد باقی می‌ماند.
بازار مسکن ایران اما در رکود فرسایشی به سر می‌برد. قدرت خرید پایین، کاهش ازدواج و پیر شدن جمعیت، همراه با محدودیت‌های شهری، جذابیت سرمایه‌گذاری در این بخش را کاهش داده است. ریسک نقدشوندگی و فریز شدن سرمایه در ملک، از نگرانی‌های جدی سرمایه‌گذاران است.
در مجموع، بازار مسکن ۲۰۲۶ بازتاب مستقیم شرایط کلان اقتصادی هر کشور است. فعالان بازار و سرمایه‌گذاران باید با دقت و احتیاط تصمیم‌گیری کنند و از اقدامات هیجانی پرهیز نمایند.