گزارش تازه جروزالم‌پست از برنامه موشکی ایران / چرا تهدید موشک‌ها بزرگ‌تر از پرونده هسته‌ای دانسته شد؟

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از فارس، یونا جرمی باب، خبرنگار امور نظامی و تحلیلگر مسائل امنیتی در روزنامه جروزالم‌پست، به گزارشی منتشرشده از سوی روزنامه «واشنگتن‌پست» درمورد اظهارات مقام‌های سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) واکنش نشان داد. در آن گزارش ادعا شده بود که تهدید موشک‌های بالستیک ایران «به‌شکل چشمگیری کاهش یافته است».

باب می‌گوید پشت این گزارش، «زنجیره‌ای از سوءتفاهم‌های کامل» درباره این‌که طرف‌های مختلف درخصوص موشک بالستیک چه می‌گویند، سیا دقیقاً چه چیزی را مطرح کرده، ماهیت تهدید چیست و در جریان این جنگ چه اهدافی در این زمینه قابل تحقق بوده، نهفته است.

از نگاه اسرائیل، پیام‌های مبهم دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا و استفاده او از اعداد و ارقام در این‌گونه موضوعات، «تنها ابهام را درباره آنچه برای ارتش اسرائیل مهم است افزایش می‌دهد». در این میان، به‌گفته باب، «نقطه آغاز این پرسش است که چرا این جنگ از منظر نظامی اسرائیل آغاز شد».

باب در ادامه به اظهارات طبقه سیاسی اسرائیل و آمریکا اشاره می‌کند؛ اظهاراتی که به‌گفته او «اغلب در بیان عینی و دقیق ناتوان‌اند و به شعار‌های کوتاه پناه می‌برند». این مقام‌ها معمولاً می‌گویند که «در آن زمان چاره‌ای جز حمله به ایران، به‌دلیل تهدید‌های قریب‌الوقوع وجود نداشت»؛ اما به‌گفته باب، «حقیقت پیچیده‌تر از اینهاست» و دلیل اصلی آغاز جنگ، «کاهش توان ایران در شلیک موشک‌های بالستیک» بوده است.

جروزالم‌پست نوشته است که پیش از اتخاذ تصمیم‌های اصلی میان اسرائیل و آمریکا در ماه فوریه گذشته، ایال زمیر، رئیس ستاد ارتش اسرائیل، استدلالی را به ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا و برد کوپر، فرمانده سنتکام و دیگران ارائه کرد؛ استدلالی که در نهایت به ترامپ نیز منتقل شد.

بنا بر ادعای باب، برنامه اولیه اسرائیل این نبود که تا مدتی بین ژوئن تا نوامبر ۲۰۲۶ به برنامه موشک‌های بالستیک ایران حمله کند. اما زمیر گفته بود که جمهوری اسلامی «با سرعتی بیش از حد» در حال پیشرفت است. جروزالم‌پست به نقل از باب نوشته است که فرمانده ارتش اسرائیل گفته بود تعویق حمله، در آینده، به‌شدت به تلاش‌های جنگی آسیب می‌زند. این در شرایطی بود که ایران ماهانه بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ موشک بالستیک بیشتر تولید می‌کرد. به‌گفته این گزارش، ایران در مدت فقط ۸ ماه حدود نیمی از موشک‌های ازدست‌رفته و نیمی از پرتابگر‌های ازدست‌رفته خود را جایگزین کرده و مجموع موشک‌هایش را به ۲۵۰۰ فروند رسانده بود.

بر اساس برداشت زمیر، اگر شش ماه دیگر هم صبر می‌شد، ایران ممکن بود حدود ۴۰۰۰ موشک در اختیار داشته باشد؛ و اگر یک سال دیگر صبر می‌شد، این احتمال وجود داشت که ایران بیش از ۶۰۰۰ موشک در اختیار داشته باشد.

چنین وضعی می‌توانست به آسیب‌های بسیار بیشتر منجر شود و همچنین اسرائیل را خیلی زود با کمبود شدید موشک‌های رهگیر روبه‌رو کند؛ امری که می‌توانست تل‌آویو و واشنگتن را مجبور کند حملات خود علیه توان موشکی و سایر توانمندی‌های ایران را خیلی زودتر از آنچه از نظر راهبردی منطقی باشد کاهش دهند.

این یعنی جنگ، در درجه اول، درباره پرونده هسته‌ای نبود؛ چراکه ارتش اسرائیل تقریباً هیچ‌یک از سایت‌های هسته‌ای را هدف قرار نداد.

باب همچنین عنوان داشت که هدف، از بین بردن کامل خطر موشک‌های بالستیک نبود، بلکه هدف این بود که زرادخانه موشکی ایران به‌طور قابل توجهی کاهش یابد.

طبق این گزارش، کسی دقیقاً نمی‌داند ترامپ آمار مربوط به تخریب ۸۰ درصد یا بیشتر از موشک‌ها را از کجا آورده است. اما آمار سیا ادعا می‌کند تنها ۲۵ درصد از پرتابگر‌های موشکی و فقط ۳۰ درصد از موشک‌ها منهدم شده‌اند.

ایران هم اسرائیل و هم آمریکا را غافلگیر کرد؛ غافلگیری که به دلیل سرعتی بود که تهران توانست با آن مکان‌های زیرزمینی موشک‌ها را بازسازی کند.

تهدید موشک‌های بالستیک پس از ژوئن ۲۰۲۵ دوباره بازسازی شده است و به‌گفته او، همه نشانه‌ها حاکی از آن است که آمریکا این مسئله را در مذاکرات کنونی نادیده می‌گیرد.